رفتن به بالا
  • یکشنبه - ۱۶ مهر ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۳
  • کد خبر : ۴۴۵۴۴
  • مشاهده :75 نمایش
به بهانه ی روزجهانی کودک!

کودکانی که از بدو تولد محکوم به انواع فقر هستند

کودکان جنوب کرمان که درد و رنج و انواع فقربا آنها متولد میشود و در سنین بالاتر این نداشته ها تبدیل به عقده های بزرگی می شود که این عقدها ساختار اصلی عدم تعادل فرهنگی و انواع بزهکاری ها و جرائم در منطقه را تشکیل می دهد.

 

به گزارش رودبار ما، کودکان، برکت زندگی و سرمایه های آینده جامعه به شمار می آیند. آنان برای رشد و بالندگی خود، نیازها و در مفهوم دقیق تر حقوقی دارند که باید به درستی به آن پرداخت.

 

با توجه به نقش بی بدیل خانواده در بالندگی شخصیت کودک، پیش از همه، خانواده و سپس جامعه باید این حقوق را به خوبی بشناسند و خود را مکلف به پاس داشت آن بدانند. روز جهانی کودک بهانه ای برای ورود به جهان کودکان است؛ برای ورود به این جهان باید آگاهی های خود را فراموش کنیم و با ناآگاهی های کودکانمان همراه شویم.

 

نامگذاری روز جهانی کودک

 

در سال ۱۹۴۶ بعد از جنگ جهانی دوم در اروپا، مجمع عمومی سازمان ملل به‌منظور حمایت از کودکان، سازمانی به نام یونیسف را ایجاد کرد که نخست «انجمن بین‌المللی ویژهٔ کودکان سازمان ملل» نام گرفت. در سال ۱۹۵۳، یونیسف یکی از بخش‌های دائمی در سازمان ملل متحد گردید و روز ۸ اکتبر روز جهانی کودک نام‌گذاری شد.

 

هر کودک نشانه خداست” این شعار هفته ملی کودک در سال جاری است که از سوی دست اندر کاران و فعالان حوزه کودک در ایران تعیین شده است،اما این شعار برای کودکان جنوب استان کرمان و روستاهای دور افتاده و محروم صدق نمی کند.

کودکانی که از بدو تولد محکوم به انواع فقر هستند،فقر تغذیه،فقربهداشت،فقر پوشاک،فقر تعلیم و تعلم و متعاقبا در سنین بالاتر به دلیل عدم توجه و نبود زیر ساخت ها دچار فقر فرهنگی نیزخواهند شد.

کودکانی که درد و رنج و انواع فقربا آنها متولد میشود و در سنین بالاتر این نداشته ها تبدیل به عقده های بزرگی می شود که این عقدها ساختار اصلی عدم تعادل فرهنگی و انواع بزهکاری ها و جرائم در منطقه را تشکیل می دهد.

 

متاسفانه هیچگاه متولیان امر دید متفاوت و ویژه ای نسبت به مقوله کودک و پرداختن به آن در جنوب استان نداشته اند و بعداز گذشت چند دهه از انقلاب هنوز هم شاهد وضع اسفناک بهداشت،تغذیه ،پوشاک و تعلیم کودکان در جنوب استان کرمان و استانهای همجوار هستیم و به کرات شاهد مرگ و میر کودکان این خطه به دلیل عدم توجه به مسائل بهداشتی هستیم و در بحث تعلیم و تربیت به وفور شاهد مدارس کپری که سرباز معلمهای بدون تعهد و بیسواد مسیر را برای رسیدن به پرتگاه فرهنگی این کودکان هموار میکنند هستیم،کودکانی که کیف ها و کوله پشتی آنها از جنس گونی های برنجی است که محتوای داخل انها حسرت و درد است.

کودکانی که لباس نو برای انها ارزویی دست نیافتنی است و پینه ی لباس مندرسشان با آدم حرف میزند،کودکانی که داشتن کفش برای انها یک رؤیای محال است وپاهای ترک خورده و پینه دارشان با دمپائی های پلاستیکی و نگاه های معصومی که پر از خواهش و خواستن است که با شعارهای هفته ی جهانی کودک در ایران منافات دارد.

کودکان خطه ی من هیچکاه کودکی نکرده اند و از زمانیکه پدر و مادر را میشناسند بادرد و غم و رنج و حسرت اشنا میشوند ودر جوانی پیر میشوند و میمیرند.

کاش حداقل برای این شعارها احترام قائل باشیم تا بین کودکان سرزمینمان تفاوت قائل نشویم…

امیدوارم که دست اندر کاران و فعالان به مسائل روز جامعه در حوزه ی کودک و لزوم پرداختن به مسأله ی ارتقای مهارتها ی زندگی،مراقبت از کودکان و مسؤلیتهای اجتماعی جامعه در قبال ان،فراهم کردن زمینه رشد و تکامل کودکان در جامعه ای امن و مشکلات و سختی های کودکان و بحث بهداشت توجه ویژه داشته باشند تا فردای کودکان سرزمین ما فردایی روشن باشد چرا که برای داشتن جامعه ی پویا مستلزم توجه به مسائل ریشه ای جامعه دارد که این مسئله در گرو توجه به حوزه ی کودک در جامعه  است.

فرخ فتحی رئیسی

انتهای پیام/

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه